Zaginione opowieści 4 – Upadek imperium strachu, Porucznik Leary

Praxis

Walter Jon Williams w swej opowieści przedstawia zaskakujące pomysły polityczne, dramatyczne opisy bitew kosmicznych oraz losy niebanalnych ludzi, zmuszonych żyć w zhierarchizowanym społeczeństwie.

Potęga Shaa przetrwała dziesięć tysiącleci. Dziesięć tysięcy lat terroru, ucisku i brutalnych praw, znajdujących sankcje w ideach Praxis – tak zwał się zbiór zasad, narzuconych przez Shaa innym podbitym cywilizacjom. Jednak gdy nieśmiertelni Shaa zrozumieli, że życie wieczne to wielki błąd, a ich niezwykle pojemne i inteligentne, lecz ograniczone umysły nie są już w stanie wchłonąć nowych informacji, postanawiają po kolei popełnić rytualne samobójstwo. W końcu umiera ostatni Shaa, a wtedy terror i przemoc dopiero nadchodzą. Galaktyczne mocarstwo zostaje bez przywódców. Puste miejsce chcą zająć Naksydzi, najstarsi wyznawcy Praxis. Uważają się za dziedziców idei, spadkobierców kruchego sojuszu z innymi gatunkami, również z ludzkością. I tak rozpoczyna się historia upadku imperium…

Książka opowiada o rozpadzie układu totalitarnego, zbudowanego na strachu i sile militarnej imperium Shaa. Po śmierci ostatniego dyktatora imperium przestało istnieć. Ale dla wielorasowej zniewolonej rzeszy istot rozumnych wolność nie nadchodzi, pojawia się natomiast nowy przerażający czynnik. Naksydzi – również uciskani aż do śmierci ostatniego Shaa – planują wypełnić powstałą próżnię własną krwawą dominacją.

Tradycja i wojna

Praxis

Zasady Praxis wdrażano z Żelazną konsekwencją. Każdego, kto je naruszył, czekała kara śmierci, często okrutna i wykonywana publicznie, Praxis stanowiło bowiem, Że „ci, którzy naruszyli podstawowe prawo, mają otrzymać karę nieproporcjonalnie surową do przestępstwa, by przykład oddziaływał na społeczeństwo”. Inne reguły Praxis odnosiły się do organizacji społecznej. Każda istota rozumna miała w imperium wyznaczone miejsce w ściśle określonej strukturze, w ramach hierarchicznej piramidy klanów. Parowie znajdowali się na szczycie. Ci na górze odpowiadali za dobro tych na dole, a warstwy niższe miały czcić parów i Shaa, okazując im uległe posłuszeństwo.

Jednym z istotnych wątków serii jest konflikt tradycji z postępem. Admirałowie starej daty ciągle stosują te same taktyki, wyniesione z lat identycznych rozplanowanych ćwiczeń, ślepo trzymając się “tradycji” mimo ponoszonych przez to strat. Nawet, gdy taktyka opracowana przez młodych postępowych żołnierzy okazuje się być dużo bardziej skuteczna, dowódcy wolą trzymać się znanych sobie schematów.

 Miłość

Między polityką, bitwami w kosmosie czy walką partyzancką w stolicy, istotne znaczenie ma przewijający się wątek miłosny między młodym parem Lordem Garethem Martinezem a tajemniczą Lady Caroline Sulą. Nie jest to prosty związek, Gareth należy do arystokracji, zaś Caroline skrywa tajemnicę z przeszłości, która utrudnia jej bycie z ukochanym. O ile oboje próbują zmienić i unowocześnić taktykę walki, paradoksalnie inne tradycje  stoją na drodze do ich szczęścia.

Przeszłość Cię dopadnie 

Z ciekawszych wątków warto nadmienić toczący się równolegle z ‘teraźniejszym” wątek z przeszłość, co jakiś czas dowiadujemy się więcej o tajemnicy która ma jedna z głównych postaci. Śmiertelnie groźny sekret jest stopniowo odkrywany przed czytelnikami, zaś samo jego istnienie utrudnia bycie razem zakochanym.

Podsumowanie

Mimo, iż wątki militarne nie są tak ciekawe jak u Campbella, postacie nie są tak szczegółowe jak u Donaldsona, seria Williamsa ma w sobie coś do sprawia, iż trudno oderwać się od lektury. Opis świata, zasad, społeczeństwa jest dość ciekawy i spójny – co czyni z tej serii również ciekawą pozycje.

Book02_lt_leary_commanding_cover1

Cykl Davida Drake o poruczniku Learym posiada kilka ciekawych, mniej powszechnie stosowanych w gatunku rozwiązań, aż szkoda, iż jedynie 3 części z 8 zostały przetłumaczone na język polski.

Fabuła

Daniel Leary jest porucznikiem Floty Republiki Cinnabaru pozbawionym pieniędzy i perspektyw, odkąd pokłócił się ze swym bezwzględnym, mającym rozległe koneksje polityczne ojcem.

Adele Mundy jest badaczką pozbawioną pieniędzy i perspektyw, odkąd jej rodzinę wyrżnięto za spiskowanie przeciwko władzom Cinnabaru.

Kostroma jest bogatą planetą. Dzięki dyplomacji utrzymuje ona niezależność w galaktyce, w której bój o supremację toczą dwie potęgi: Cinnabar i Sojusz. Za kilka godzin dyplomacja zawiedzie Kostromę. Daniel, Adele i niedobitki załogi to jedyni, którzy mogą stanąć na drodze potężnej flocie inwazyjnej. Możliwe jednak, że to w zupełności wystarczy.

Seria jest raczej lżejszego formatu, intryga ma bardziej przygodowy charakter niż gęstą atmosferę Webera czy Donaldsona.

Bohaterowie

Główny bohater Daniel Leary to raczej spryciarz, nie unikający walki, ale starający się przede wszystkim przechytrzyć przeciwnika. Pomaga mu Adele Mundy kobieta będąca jego najlepszą przyjaciółką (mimo że jego ojciec doprowadził do śmierci niemal całej jej rodziny), której talentem jest wyszukiwanie i wykorzystywanie informacji, potrafi także gdy trzeba świetnie strzelać. Razem tworzą duet mogący pokonać każde przeszkody.

Ciekawym wątkiem są relacje głównych bohaterów, z jednej strony Daniel to playboy i kobieciarz, z drugiej Adele powoli odkrywa, iż staje się on dla niej kimś więcej niż tylko “przyjacielem”.

Żaglowce w kosmosie

Okręty kosmiczne u Drake są w pewnym sensie podobne do żaglowców. Statki dzięki unikalnym masztom żeglują między wymiarami i dobry żeglarz wyczuwający matrycę wszechświata potrafi skracać podróż zły jednak zaginie w głębi kosmosu.

Przygotowujący się do wejścia w przestrzeń gąbczastą statek ze sterczącymi na wszystkie strony masztami przypominał morskiego jeżowca. Czubki masztów tworzyły punkty, określające rozmiar i kształt pola, na które napierała energia Cassiniego. Natychmiast po
opuszczeniu atmosfery wyłączano silniki plazmowe, a Szybki Napęd pracował na niskim biegu, zapewniającym jedynie zdolność manewrową. Nacisk na rozpostarte maszty nie przekraczał przyspieszenia 1G. Gdy ładunek prawidłowo ustawionych masztów osiągał odpowiednią wartość, okręt wślizgiwał się w czterowymiarową Matrycę, w której współistniały komórki przestrzeni gąbczastej. Statek nie wkraczał do innego wszechświata – on sam stawał się odrębnym uniwersum. Jego ruch w stosunku do wszechświata gwiezdnego zależał znowu od ułożenia masztów i ich naładowania.
Tablice nawigacyjne udzielały dowódcy statku podstawowych wskazówek, niemniej Matrycy, przez którą żeglował, nie można było bezpośrednio wyczuć. Tylko dzięki chwilowym spadkom i wzrostom ładunków w masztach astrogator określał wariacje Matrycy oraz odpowiadające im zmiany położenia okrętu względem gwiezdnego wszechświata. Naprawdę dobry astrogator miał wyczucie wykraczające – jak w przypadku znakomitego stroiciela – poza umiejętności i szkolenie. Jego umysł widział Matrycę. Leciał szybciej, wynurzał się bliżej planet i wracał nawet wówczas, kiedy podróż zawiodła go poza istniejące mapy.

Nawet sposób działania uzbrojenia jest specyficzny, statki nie posiadają uzbrojenia w sensie głowic z antymaterią, czy hiper laserów. Z uwagi na prędkości osiągane w kosmosie nie ma znaczenia czy zaatakuje się pociskiem ważącym tonę czy pociskiem ważącym tonę z głowicami bojowymi. Sama prędkość i masa się liczy a oprócz niej kluczowe znaczenie ma umiejętność przewidzenia kursu wroga w momencie gdy pocisk znajdzie się na swojej pozycji.

Przeznaczone do zwalczania statków pociski zaprojektowano celem używania na kosmiczne odległości. Nawet z przyspieszeniem 12 G pierwszy pocisk leciał z prędkością zaledwie 800 stóp na sekundę. Kierował się ku niszczycielowi Sojuszu zacumowanemu tuzin kei dalej w Pływającej Przystani. Kula wystrzelona z muszkietu skałkowego pędziła szybciej. Lecz pocisk ważył 30 ton.

Czy warto?

Jak wspomniałem, jest to raczej lżejsza pozycja, pisana bardziej dla młodzieży jednak kilka ciekawych rozwiązań i dość dynamiczna akcja sprawia, iż jest to dobra lektura dla odprężenia na plaży przy piwku.

 

Fragment http://esensja.stopklatka.pl/ksiazka/prezentacje/tekst.html?id=3390

Dodaj komentarz